Begin oktober ontvang ik een berichtje van Irina, waarin staat dat ze binnenkort mama wordt. Aangezien het berichtje binnenkomt op Whatsapp in het Engels, moet ik even schakelen. Vanaf het eerste moment is het contact met Irina en later ook haar partner Rita, ontzettend relaxed en fijn.
Intake
We plannen een online kennismakingsgesprek in. Aangezien Irina tattoo artist is en lange dagen maakt, is dit iets praktischer. Echter op de dag van de afspraak hoor ik niets van de dames. Ik app, maar krijg later een berichtje en dan gooit Senna roet in het eten en wordt wakker. Hij is ziek. We besluiten om het te verplaatsen naar de volgende dag. Het gesprek is ontzettend leuk en beide mama’s hebben veel zin in de bevalling. De baby zal geboren worden in het ziekenhuis in Gouda en ik mag erbij zijn!
Weekendje weg
Het weekend voor de uitgerekende datum ben ik een weekend weg met familie. Zeker 2,5 uur rijden van Gouda! We hebben dit uiteraard besproken in de kennismaking én ik heb een collega op wacht staan. Maar toch hoop ik dat dit kleine meisje nog even op mij wacht. Voor vertrek check ik in bij de mama’s, maar het kleine meisje zit nog heel rustig in de buik. Dit weekend is ook het weekend van The Birth Photographer Of The Year Awards. Een super grote internationale geboortefotografie wedstrijd, waarin een team van juryleden (die zelf ook geboortefotograaf zijn) elkaar afwisseld en 24/7 via een livestream elke inzending beoordeeld. Ik heb dit jaar 3 foto’s ingestuurd en win met 2 van de 3 foto’s een award! Het commentaar is bij één inzending helemaal geweldig en wordt door één van mijn lieveling geboortefotografen helemaal de hemel in geprezen. Ik ben echt zó verrast, maar zo dankbaar!! (De foto’s die hebben gewonnen zie je hier op mijn homepage)
Take your time girl
Dit meisje laat haar mama’s geduldig op zich wachten. Bij 40 weken wordt bepaald, mocht de baby geen aanstalten maken, om in te leiden op de 13e. 40+5 is mama dan. Ik ben al op wacht, maar ik bereid me voor om op 13 november naar Gouda te rijden. En aangezien dit een maandag is, regel ik opvang voor mijn mannetje.
Het weekend voor de 13e
Het weekend voor de datum van de inleiding krijg ik een berichtje van Irina. Het ziekenhuis heeft Rita gister gestript en ze zal op zondag een balloncatheter ontvangen, mocht het strippen niets doen. Hoe dan ook, de baby komt maandag. De artsen vinden het noodzakelijk dat dit kleine meisje uiterlijk de 13e wordt geboren. Ze is namelijk niet echt klein meer en mama Rita is ook niet erg groot. Om alle complicaties die dat met zich mee kan brengen te voorkomen, kiezen ze ervoor om in te leiden. Maar de rest van het weekend blijft het stil.
Een mooie dag voor een geboorte
In de ochtend van de 13e krijg ik een berichtje. De ballon heeft gezorgd voor 4 cm en ik maak me klaar om langzaam alles te regelen om naar Gouda te rijden. De vliezen van Rita worden gebroken en ze krijgt weeënopwekkers. Rond 10:30 arriveer ik in het ziekenhui. Omdat Rita erg veel last heeft, blijf ik nog even beneden in het restaurant werken. Aangezien er in 2 uur tijd nog geen verandering is geweest en de bevalling niet vordert, is het wel prettiger voor mama dat ze zich in alle rust op haar proces kan richten en de weeën hun werk kan laten doen.
Een lange zit
De uren gaan voorbij. Ik heb contact met Irina, maar er verandert niets in de situatie. Het enige wat er is, zijn veel weeën en ze zijn intens. Rita is moe en ook de baby vindt het langzamerhand niet leuk meer. Er wordt ineens besloten tot een keizersnede. Het is snel schakelen, maar deze kleine meid moet geboren worden. En daar is ze dan, om 14:35 wordt lieve Nicole geboren! Ze is zeker geen kleintje, ruim 4100 gram en zoals ze zeggen “Hollands welvaren”. Al is ze Portugees ;)..
Eindelijk samen!
Na die 40+ weken wachten en een hele lange dag, is hun meisje eindelijk bij hen. En wat een geluk, liefde en vooral ontspanning is er voelbaar in de kamer. Nicole laat goed van zich horen, ze vindt de controles niet zo fijn. De rust keert weder zodra ze bij Rita ligt of wanneer Irina tegen haar begint praten. Hun stemmen, de hartslag van Rita en de rust in de kamer zorgt ervoor dat ze helemaal ontspant. Ze ontspant zelfs zó goed, dat ze voor de tweede keer sinds de geboorte alles onderpoept! ha-ha., leuk dat huid op huid liggen… Na een lange dag in het ziekenhuis ga ik gelukzalig naar huis. Ik laat een heel gelukkig en liefdevol nieuw gezin achter, die samen een mooi avontuur aangaan. Deze mama’s zijn nu al zo op elkaar ingespeeld, ik weet zeker dat dat helemaal goed komt!
Lieve Irina en Rita, geniet van jullie prachtige dochter! Het was een eer om voor jullie deze mooie geboortereportage te maken en aanwezig te zijn bij deze bijzondere dag. Ik wens jullie al het geluk van de wereld en hoop oprecht dat Nicole vanaf nu in haar luier poept 😉
Nicole Pereira Martins
13-11-2023 om 14.35 uur
4105 gram en .. cm
Groene Hart Ziekenhuis, Gouda
