Vorige week nam ik jullie mee in mijn werkweek waarin ik veel met video’s bezig was. Deze week stonden er namelijk twee video opleveringen gepland, helaas helaas kwam daar de griep. Maaaaar toch beginnen we deze “Een week in het leven van..” met een baby! Ik mocht afgelopen weekend namelijk baby 2 van dit jaar verwelkomen, nét voor de griep mij volledig geveld had…..
Als papa van huis is…..
De mannen waren een weekendje weg, dat betekende kort gezegd heel veel mama en Senna haha.. Oh, dat was me een partijtje heerlijk! Nee, dit betekent niet dat we papa niet gemist hebben én dat we het leven zonder hem fijner vonden. Echt niet. Maar toch was het een heerlijk weekend. We waren veel met mijn zus en de kids, om zo de 4 musketiers goed te kunnen vermaken en zelf niet helemaal gillend gek te worden. Ik had op zaterdag eigenlijk een hele leuke shoot voor mezelf gepland staan, toch besloot ik aan het begin van de week deze te verzetten. (Senna was echt niet opperbest, zoals je in de vorige blog leest en ik zag het toch niet zitten alleen met hem). De shoot in kwestie vindt de 22e plaats en daarna deel ik meer, want oooo wat een zin heb ik daarin! Spannend, maar zo’n zin in!
Op zondag besloten we in de ochtend lekker naar Plaswijckpark te gaan, hier bij ons in Rotterdam. Toen we de auto uitstapte vervloekte we ons idee, WAT was het KOUD!! Niet te doen jongens! Bovendien werd ik zondagochtend een beetje krakkemikkig wakker, niet helemaal ziek, maar ook niet helemaal optimaal. Aangezien ik op wacht stond ging de koffer trouw mee. En waren we met twee auto’s, you never know! Ondanks de kou hadden we een hele leuke ochtend én zegde ik door een berichtje van een mama waar ik voor op wacht stond mijn middag afspraak af.
Baby on the way?
Ja, een berichtje van een mama van mij zorgt altijd voor alertheid en dus stond ik direct in de startblokken. Er was wat overleg en ik besloot toch nog even te blijven en goed mijn telefoon in de gaten te houden. Toen we onderweg waren naar huis, waren de ouders in kwestie onderweg naar het ziekenhuis. Nee de geboorte was nog niet begonnen, maar er was even een extra controle nodig. Mijn voorgevoel zei me dat deze baby (die gepland stond voor vandaag, 14-2) zijn geboortedatum toch wilde vervroegen. Toch bleef het even rustig. We aten bij mijn zus en mijn moeder kwam mee met mij naar huis. Tom was nog steeds niet thuis uit Ierland en ik kon ieder moment tóch gebeld worden met een go. Ik legde Senna op bed en lag nog wat te chillen op de bank toen ik iets voor 21:00 een go kreeg.
Geboorte als afsluiting van de week
Wat een prachtige afsluiting van mijn week was dit of begin van de week.. haha het is maar net hoe je het bekijkt. Dit heerlijke ventje werd namelijk net voor de klok 00:00 sloeg geboren. Tot enige teleurstelling van zijn mama die liever de 10e had, het ging ineens zo snel dat we de 10e echt niet met baby in de buik zouden redden! Om 20:45 werden de vliezen gebroken en nog geen twee uur later was hij er. Zo snel kan het gaan. De laatste weken willen die tweede kindjes mij allemaal snel zien heb ik het idee, wat een vaart! Mama deed het zo krachtig, na veel nierpijn te hebben ervaren gedurende de dag, was de avond en de ruggenprik een grote verandering en ware verlichting. Toen het eenmaal tijd was om te persen deed ze dit dan ook zo beheerst en luisterde ontzettend goed naar haar verloskundige Hester (van praktijk Lieveling). En wát voor een entree maakte deze kleine man! Gedurende de persfase draaide hij en werd als ware sterrenkijker geboren! Ik denk stiekem dat ‘ie, als kind van een fotograaf, graag goed in beeld de wereld op wou komen haha..
Na de geboorte vulde oplichting, rust en vooral humor de kamer weer. Zo kan geboorte ook zijn! Volledig ontspannen, met grapjes en gekletst. Daarom zeg ik altijd, het is zo belangrijk dat jij doet wat voor jou goed voelt. Of het nu in je eigen huis, in bad is, met volledige stilte op prachtige muziek na óf in een ziekenhuis met een ruggenprik en een hele volle, maar vooral gezellige kamer. Jij kiest! Er is geen goed en fout! Enkel dat waar jij je het beste bij voelt. Want uiteindelijk moet JIJ het doen! Op JOUW manier! En die keuzes durven maken, dat is ware kracht!
De rest van de week
Ik stort altijd na een geboorte een beetje in, maar dit keer echt. In de ochtend sleepte ik mezelf door de kou weer terug naar het Ikazia Ziekenhuis voor een eerste ontmoeting. Grote zus was in de nacht al gekomen met oma, maar dit keer kwamen opa, oma, zus en broertje de baby bewonderen. Wat was dat leuk! Echt zo genoten van de reacties en de liefde die kleine Mykah mocht ontvangen. Vervolgens ging ik weer snel naar huis. Met rillingen, beginnende koorts en drie truien+ badjas aan leverde ik een prachtige preview op in de middag, om vervolgens helemaal in te storten. De rest van de week, deed ik op wat social media, helemaal niets. Griep 1 Dunja 0. Ja, ook ik mocht er aan geloven en heb hem goed te pakken gehad, al typende in bed voel ik me op dag 5 eindelijk weer een beetje beter, maar goed ook, want zondag staan de minishoots gepland en ga ik weer on-call!
Dus rusten, relaxen en herstellen is, op de minishoot na, het motto van komend weekend. Geniet van jullie weekend lieverds!! Tot de volgende……